Unity Woods

Josh Brycelands band met deze plek gaat terug tot zijn basisschooltijd.

Een landschap van oude groeves. Lichtgekleurde steen. Natte bladeren. Het soort stilte waardoor je als kind nog eens om je heen kijkt. Schoonheid in de omgeving en eindeloze mogelijkheden op de hellingen, tussen de bomen en de ruimtes tussen de ene gedachte en de volgende. Dat gevoel is altijd gebleven.

UNITY keert terug naar de bossen waar de eerste vonk ontstond. Het land is ouder nu. Josh ook. De blik is veranderd. De buzz blijft.

In UNITY Woods wordt trailbuilding een vorm van luisteren. Schoppen bijten in vochtige klei. Afzetten krijgen vorm uit de helling. Banden trekken de eerste donkere lijnen in verse aarde. Het bos leidt. Josh volgt met zorg.

Dan verbreedt het verhaal zich.

Vrienden arriveren door de bomen. Sessies groeien in de lichtplekken. Zijn zoon beweegt tussen de jonge aanplant. De plek wordt familiegrond, crewgrond, levende grond. Een rijplek met herinnering in de bodem en een toekomst die nog in blad komt.

Dit is UNITY. Een film over Josh Bryceland, de stille steengroeve van zijn jeugd, en het bos dat nog op hem wacht.